„Otoż już od dwóch przeszło miesięcy jestem za granicą Europy, nawschód Uralu; a w ciągłémnaszém przenoszeniu się z mieysca na mieysce,wiele ominęło mię sposobności doniesienia ci, żeżyję i zawszem dla cię z jednaką przyjaźnią. Niepodobna w tym liście naprędce (przybyliśmy dotey warowni, leżącey na granicy stepu kirkizkie-go, około godziny 4 z rana, a wyjedziemy zapewnetey jeszcze nocy, na wschód ku Buchtormie, Nary-mowi i pierwszey straży w Mongolii chińskiey)nie podobna, mówię, udzielić ci treści postrze-żeń, któreśmy zebrali od wyjazdu naszego z St.Petersburga d. 8 (20) maja; w czytaniu tych wy-razów, dowiesz się tylko, że cel naukowy mojeypodróży spełnił się nad moje spodziewanie; że po-mimo znojów i przebytey przestrzeni (już bo-wiem od St. Petersburga jesteśmy więcey jak nawiorst 5,600, a z tych 320 w tey części Azyi)zdrowie moje w dobrym jest stanie; że się pochlu-bić muszę moimi towarzyszami (PP. Rose i Ehren-bergiem), i że, obładowani zbiórami geologicznemi,botanicznemi i zoologicznemi Uralu, Ałtay, Oby,Irtyszu i Orenburga, spodziewamy się wrócić doBerlina, przy końcu listopada. Nie potrafię opisaćmiłey uprzeymości, z jaką Rząd Rossyyski raczyłnam ułatwić osiągnienie celu tey wycieczki. Je-dziemy trzema powozami, w towarzystwie wyż-szego urzędnika górniczego, poprzedzani przezgońca skarbowego. Czasem nam potrzeba 30 lub 40koni co stacyi; a tak w nocy, jak we dnie, stoykisą w naywię kszym porządku. Nie mogę tego braćza oznakę względów osobistych: jestto hołd pu-bliczny, oddawany naukom; jestto szlachetna wspa-niałość, świadczona dla postępu cywilizacyi tego-cześney. Jechaliśmy na Moskwę, Niższy-Nowgo- rod, a ztamtąd ponad Wołgą do Kazania i roz-walin miasta tatarskiego Bulgari, gdzie mieszka-ła rodzina Tamerlana. Część ta Rossyi, zamiesz-kana przez Muzułmanów, okryta pospołu kościo-łami greckiemi i meczetami, jest bardzo interessu-jącą, i, tak jak Ural, Baszkir i Ałtay, przyczy-nia ciekawości pięknym badaniom Asia polyglotta P. Klaprotha. Z Kazania jechaliśmy malownicze-mi dolinami kungurskiemi i permskiemi. W ca-łey tey podróży z Niższego-Nowgorodu do Eka-terynburga i piasków platynodaynych Niżnie-Ta-hilskich, towarzyszył nam hrabia Polier, które-go, przypominasz sobie, widywałeś w Paryżu uXżny Duras. Cwiczył on, w tych dzikich okoli-cach, piękny swóy talent malarza peyzażysty. O-siadłszy, z powodu ożenienia się, w Rossyi, gor-liwie zaymuje się ulepszeniem processów górni-czych i fabrycznych. Upłynął nam miesiąc nazwiedzaniu kopalni berozowskich złota, gumaszew-skich malachitu, tahilskich, fabryk żelaznych imiedzianych, kopalni berylu i topazu, tudzież pia-skow złotych i platynowych. Dziwić się potrze-ba owym pepitom złota, ważącym po 2 i 3, a na-wet po 18 i 20 funtów, znaydowanym na kilkacali pod darniną, gdzie nieznane od wieków le-żały. Połozenie i prawdziwy początek tych na-pływów, pomięszanych nayczęściey z ułamkamigrynszteynu, łupka chlorytowego i serpentynu,było jednym z głównych celów tey podróży. Zło-ta z piasków dobywa się corocznie do 6,000kil. Nowe odkrycia aż za 59 i 60tym stopniemszer. stają się bardzo ważnemi. Posiadamy zębysłoni kopalnych, okryte témi napływami piaskowzłotodaynych. Formacya ich, wypadek zniszczeń mieyscowych i osypów, jest może poźnieyszą odzagłady źwierząt wielkich. Bursztyn i węgiel bru-natny, odkrywany na pochyłośei wschodniey U-ralu, są niewątpliwie dawnieysze. Z piaskamizłotémi pomięszane są ziarna: cynobru, miedzi ro-dzimey, ceylanitów, granatów, cyrkony białey znaypięknieyszym blaskiem dyamentowym, oktae-drytu, albitu, i t. d. Rzecz dziwna, iż w częściśrodkowey i północney Uralu, platyna znaydujesię tylko ze strony zachodniey i europeyskiey.Bogate piaski złotodayne familii Demidowa w Niż-nie-Tahilsku, są na pochyłości azyatyckiey, z o-bustron Bartyrai: gdzie same pokłady wilkniskie,wydały przeszło 2,800 funtów złota. Platyna znay-duje się o milę nawschód linii rozdzielającey wo-dę (którey linii nie należy brać za jedno z osiąnaywiększych górzystości), na pochyłości euro-peyskiey.— P. Szwiecow, który się uczył pod Pm Berthiér, a którego wiadomości i czynność byłynam wielce nżyteczne w naszych wycieczkachpo Uralu, odkrył chromian żelaza, z ziarnamiw nim platyny, który rozbierał biegły chemik wEkaterynburgu, P. Helm. Piaski platynowe niż-nie-tahilskie, tak są bogate, że 100 pudów piasku,daje 30 (czasem 50) zołotników platyny; gdy tym-czasem bardzo bogate piaski wilkniskie i inne, napochyłości azyatyckiey, dają tylko złota po 1½ do2 zołotnikow, z puda piasku. W Ameryce połu-dniowey, jedno dosyć niskie pasmo kordylierskiet. j. Cali, rozgranicza takoż piaski złote, a nieplatynowe pochyłości wschodniey (od Popayan),od piaskow złotodaynych i bardzo bogatych w pla-tynę, międzymorza Raspadura w Choco. P. Bous-singault może teraz nanowo objaśni to łożysko a- merykańskie; a obserwacye jego ciekawszemi sięstaną przez te, któreśmy tu zrobić mogli. Mamypepity platynowe na kilka cali długie, w któ-rych P. Rose odkrył piękną gromadę kryształówplatyny. Co do porfiru grynszteynowego z Laja,w którym P. Engelhardt postrzegał drobne ziarnaplatyny, śledziliśmy go pilnie; lecz dotąd ziarnametalliczne, któreśmy widzieć mogli w skałachlayskich i w grynszteynach biało-horskich, pod-ług P. Rose, są siarczykiem żelaznym; fenomenten będzie nowych badań przedmiotem. DziełoP. Engelhardta o Uralu, zdaniem naszém na wiel-kie zasługuje pochwały. Osm i irys mają takżełożysko szczególne: nie w bogatych piaskach pla-tynowych niżnie-tahilskich, lecz około kopalnibilimbajewskich i kisztymskich. Wiele przywią-zuję wagi do cech geognostycznych, wynikającychz metalli, które towarzyszą ziarnom platynowymw Choco, Brezylu i Uralu”